«Πυρήνες της Φωτιάς» εναντίον Χριστόδουλου Ξηρού Σε κείμενό του τον χαρακτηρίζουν «πάντοτε ρουφιάνο» που «πρόδωσε το αντάρτικο πόλης»


«Πυρήνες της Φωτιάς» εναντίον Χριστόδουλου Ξηρού
Ο Χρ. Ξηρός ενώ οδηγείται στον ανακριτή (φωτ. αρχείου)


Με τίτλο «DE PROFUNDIS - ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ», εστάλη κείμενο της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς» σε ιστόπο (interarma.info) όπου και...
αναρτήθηκε. Σε αυτή τη «δημόσια αυτοκριτική» οι υπογράφοντες ως «Πυρήνας Φυλακής» Όλγα Οικονομίδου, Μιχάλης Νικολόπουλος, Γιώργος Νικολόπουλος, Χάρης Χατζημιχελάκης, Χρήστος Τσάκαλος, Γεράσιμος Τσάκαλος, Γιώργος Πολύδωρος, Παναγιώτης Αργυρού, Δαμιανός Μπολάνο και Θεόφιλος Μαυρόπουλος καταφέρονται εναντίον του Χριστόδουλου Ξηρού αποδίδοντάς του τον χαρακτηρισμό «χαφιές της 17Ν» στο κεφάλαιο «κάποτε ρουφιάνος… πάντοτε προδότης».

Αφού του καταλογίζουν ότι μίλησε στις προανακριτικές καταθέσεις το 2002, «κλαψούριζε και εκλιπαρούσε να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης ως αντάλλαγμα της συνεργασίας του με τις διωκτικές αρχές» τον εγκαλούν που εμφανίζεται «ως ο τιμητής του "κινήματος". Αυτός που, μέχρι σήμερα, δεν έχει ζητήσει ούτε μια συγνώμη από τους πρώην συντρόφους του για τις ισόβιες που τους "χάρισε" με τις αβίαστες ομολογίες του στην αντιτρομοκρατική (χωρίς να πέσει ούτε καν μια σφαλιάρα)».

Τον χαρακτηρίζουν «γραφικό επίδοξο ηγετίσκο», με «κόμπλεξ εξουσιομανίας, δοκιμάζοντας τα νεύρα των συντροφισσών και των συντρόφων που, με τιτάνια υπομονή, τον ανέχονταν έναν ολόκληρο χρόνο και τον φυγάδευαν, με ρίσκο τη ζωή και την ελευθερία τους, απ' τους μπάτσους».

Αφήνουν νύξεις για σκληρή στάση απέναντί του: «Τι πιο εγκλωβιστικό απ' το να αναβάλουμε διαρκώς την ολική ρήξη μαζί του, που θα μας απελευθέρωνε απ' την ψυχική του δυσωδία», ενώ επισημαίνουν ότι αν και τον φυγάδευσαν με κίνδυνο της ζωής του, υπονοούν ότι τον άφησαν: «Ανίκανος να συντηρήσει ακόμα και τον εαυτό του με την εκδίωξη απ' τους κύκλους μας, ήταν ζήτημα ωρών να πέσει στα χέρια της αστυνομίας και, με δεδομένη την προδοτική του ιστορία, παραμόνευε ο κίνδυνος να καρφώσει το σχέδιο της απόδρασης που είχαμε οργανώσει και ο ίδιος διαρκώς σαμπόταρε».

Από το κείμενο διαφαίνεται ότι υπάρχει διασύνδεση σε όλες τις φυλακές εναντίον του: «Ο Ξηρός είναι κυνηγημένος από όλους για τις εμετικές βρωμιές που τόλμησε να εκστομίσει εναντίον μας μέσα στη φυλακή και για το στίγμα του ρουφιάνου που θα τον συνοδεύει για πάντα. Αυτός και οι όμοιοί του ξεφτίλισαν το αντάρτικο πόλης».

Αφήνουν υπονοούμενα για συνέχεια καθώς «υπήρχε λοιπόν μια ιστορία φυλακισμένων ανθρώπων με πολλές ισόβιες επειδή κάποιοι "μίλησαν" στην αστυνομία. Και υπάρχουν μέχρι σήμερα εκκρεμότητες, υπάρχουν πράγματα που δεν έχουν ειπωθεί ούτε στον τόνο ούτε στην ένταση που τους αρμόζει».

Mea culpa αναφέρουν για την αρχική υποστήριξη που του παρείχαν: «Ξέραμε, γνωρίζαμε, επιλέξαμε να υπολογίσουμε λάθος» για τον «προδότη της φιλίας, της εμπιστοσύνης, της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης που του προσφέραμε, κόντρα σε μια πραγματικότητα που, όσο περνούσαν οι μήνες, αποκάλυπτε ότι πρόκειται για ένα ελεεινό υποκείμενο και ένα σιχαμερό, μυθομανή υπάνθρωπο».

Και συνεχίζοντας τη δημόσια, όπως λένε, αυτοκριτική τους γράφουν: «Αδιαφορήσαμε για τις εκκρεμότητες μιας προδοτικής ιστορίας γιατί βιαζόμασταν και θέλαμε περισσότερο από κάθε τι άλλο να συνεχίσουμε τη δική μας ιστορία, να ξανακατακτήσουμε την ελευθερία μας και να χωθούμε στη μάχη του αναρχικού αντάρτικου πόλης» αφήνοντας σαφείς αιχμές για το σχέδιο απόδρασης που θα τους οδηγούσε στη συγκρότηση ενός «αντάρτικου πόλης».

Λεπτομέρειες για το σχέδιο απόδρασης

Στη συνέχεια εξηγούν το σχέδιό τους για την απόδραση επισημαίνοντας ότι σε αυτό «εγκλωβίστηκαν συντρόφισσες και σύντροφοι»: «Για έναν ολόκληρο χρόνο με ατελείωτη υπομονή και τη δουλειά του μυρμηγκιού, απ' το τίποτα χτίσαμε σχεδόν τα πάντα. Οργανώσαμε ένα σχέδιο (μακριά απ' τα αισχρά ψέματα ότι δήθεν αδιαφορούσαμε για τις ζωές άσχετων πολιτών) που θα εξευτέλιζε την καρδιά του σωφρονιστικού συστήματος.

Με βόμβα 150 κιλών, τοποθετημένη σε βαρέλι με κωνική κεφαλή, ακολουθώντας την πατέντα του EFP (μεθοδολογία που εφαρμόζουν Ιρακινοί αντάρτες εναντίον αμερικάνικων οχυρών για την κατεύθυνση του ωστικού κύματος με διατρητική ισχύ), θα γκρεμίζαμε τον τοίχο της φυλακής εκμηδενίζοντας τις πιθανότητες για τραυματισμούς άσχετων ανθρώπων. Ένα σχέδιο για το οποίο χρειάστηκαν χιλιάδες ώρες προετοιμασίας απ' τους συντρόφους μας εκτός των τειχών».

Και συνεχίζουν αναφέροντας λεπτομέρειες του σχεδίου «που επιμελώς αποκρύφτηκαν. Η επιχείρηση της απόδρασής μας θα γινόταν με την τοποθέτηση ενός παγιδευμένου οχήματος στο μαντρότοιχο της φυλακής, με σκοπό την κατάρρευση μέρους αυτού και την εύκολη έξοδό μας από την τρύπα που θα άνοιγε. Βέβαια, όχι τα 150kg που θα μπαίνανε, αλλά και 300kg να τοποθετούνταν απλά μέσα σε ένα όχημα, το ωστικό κύμα θα χτύπαγε λιγότερο τον πέτρινο τοίχο της φυλακής, χωρίς να πετύχει την απαραίτητη ζημιά και περισσότερο θα εκτονωνόταν σε πιο αδύναμα σημεία, όπως τα στενά της περιοχής, προξενώντας τεράστιες ζημιές. Αυτό εξάλλου είχε δείξει η εμπειρία μας από το χτύπημα με ωρολογιακό μηχανισμό, που είχε πραγματοποιήσει η οργάνωση μας, σε κομμάτι του τοίχου των φυλακών Κορυδαλλού το 2010.

Τώρα, που προφανώς δε γινόταν κιόλας να υπάρξει προειδοποιητικό τηλεφώνημα εκκένωσης κτιρίων, έπρεπε να βρούμε μια λύση. Μετά από αναζήτηση μηνών, καταλήξαμε στο να χρησιμοποιήσουμε την τεχνική Explosive Formed Penetration (EFP). Συνοπτικά να πούμε ότι με αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιείς ένα τσιμεντένιο δοχείο που, από τη μπροστά πλευρά, τοποθετείς μια ατσαλένια κωνική κεφαλή, σε διαστάσεις συναρτώμενες από το δοχείο και το υλικό του στόχου. Κατά την έκρηξη, το ωστικό κύμα κατευθύνεται μόνο προς την κατεύθυνση που στοχεύει και μετατρέπει την ατσαλένια κεφαλή σε βλήμα με τεράστια ταχύτητα, που προσκρούει ακριβώς στο στόχο.

Το δοχείο και η κεφαλή που θα χρησιμοποιούσαμε για το συγκεκριμένο σχέδιο είναι το "βαρέλι με τα εκρηκτικά" που βρέθηκε στην Ανάβυσσο. Προφανώς προηγήθηκαν δοκιμές μικρότερης κλίμακας, για να είμαστε σίγουροι για τα αποτελέσματα. Δοκιμές που χρειάστηκαν χρόνο και υπήρχε ρίσκο για τους συντρόφους μας έξω, αλλά έπρεπε να γίνουν. Όταν πραγματοποιήθηκαν σε απομακρυσμένες περιοχές και τελικά είδαμε ότι το ωστικό κύμα όντως εστιάζει εκεί που θέλουμε και ο περιβάλλων χώρος επηρεάζεται στο ελάχιστο, τότε το σχέδιο μπήκε μπροστά.

Σαν επιπλέον ασφάλεια και παρόλο που δεν ήταν απαραίτητο, λόγω αυτής της μεθόδου, θα τοποθετούνταν ως φράγμα σακιά άμμου περιμετρικά του βαρελιού, μέσα στο όχημα, έτσι ώστε να απορροφηθεί και το ελάχιστο ωστικό κύμα που θα πήγαινε σε άλλη κατεύθυνση. Το σχέδιο της απόδρασης, σε αυτόν τον τομέα αλλά και γενικότερα, ήταν φτιαγμένο ώστε να μην υπάρξει καμία μη προγραμματισμένη απώλεια ζωής ανθρώπου».

Και συνεχίζουν την αυτοκριτική τους αναφέροντας ότι «αρχίσαμε τις εκπτώσεις σε συμπεριφορές, σε εμμονές, σε παραληρήματα, σε αλαζονείες, σε οτιδήποτε μας έκανε αναρχικούς. Κι όλα αυτά για να μη χάσουμε την ευκαιρία, τη στιγμή, τη φάση, το μπαμ, την ελευθερία μας… Και τελικά τα χάσαμε όλα».

Για την «απόλυση» και την αλληλογραφία

Αφού κάνουν αναφορές για «μισή αλήθεια» επιτιμούν το ότι οι δημοσιογράφοι «προσπαθούν να αποπολιτικοποιήσουν τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, λέγοντας πως αναθέταμε την εκπλήρωση των ενεργειών μας σε ποινικούς. Παράλληλα, η λεηλασία της αλήθειας συνεχίστηκε με την επιλεκτική αναφορά σε αποσπάσματα της προσωπικής μας αλληλογραφίας».

Και εξηγεί για τα όσα ακούστηκαν περί «απόλυσης» Ξηρού και την ελληγοραφία που είχαν: «Ό,τι μοιράζεται μια ομάδα, ή κάποιοι φίλοι ανάμεσά τους, έχει έναν κώδικα που δε σπάει με καμία αποκρυπτογράφηση», ενώ συνεχίζουν επισημαίνοντας: «Εκατό βόμβες να σκάσουν και χίλια πιστόλια να βρουν το στόχο τους, όταν δεν υπάρχει συντροφικότητα, σεβασμός, εκτίμηση και αξιοπρέπεια, η αστοχία παραμένει. Το πραγματικό βραχυκύκλωμα συμβαίνει όταν η συντροφικότητα συναντάει την παράνοια».

Για σχέσεις με ποινικούς

Δεν αρνούνται ωστόσο επαφές με ποινικούς: «Μέσα στη φυλακή μάθαμε ότι δεν υπάρχουν ταμπέλες για την οδοσήμανση ανθρώπων. Δεν οικειοποιούμαστε τη ρητορική των εισαγγελέων, ούτε τους χαρακτηρισμούς των δικογραφιών. Ο κάθε άνθρωπος κρίνεται απ' τις πράξεις και τις επιλογές του. [...] Είμαστε περήφανοι για τους φίλους μας που στάθηκαν δίπλα μας. Γιατι πολλοί είναι αυτοί που μιλάνε για την αναρχία, ελάχιστοι όμως είναι αυτοί που μιλάνε για τον τρόπο με τον οποίο τη ζουν».

Όσο για το τι κάνουν τώρα που δεν πέτυχε το μεγαλεπήβολο σχέδιο απόδρασης απαντούν: «Σχεδιάσαμε και οργανώσαμε ένα σχέδιο το οποίο, ενώ επιχειρησιακά και υλικοτεχνικά ήταν εντυπωσιακό πέραν κάθε φαντασίας, το εσωτερικό του το κρατούσαμε με συρραπτικά και με απίστευτη υπομονή για να μη σπάσει το απόστημα. Η ματαίωση και τα αποτελέσματά της μας βύθισαν στο βούρκο που μόνοι μας θρέψαμε ένα χρόνο. Ίσως αυτό δεν είναι τυχαίο.Παίξαμε με τις αντιφάσεις μας και βρεθήκαμε να τις αντιμετωπίζουμε στο πολλαπλάσιο».
ΒΗΜΑ