Παραμένουν στον κόσμο τους


Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011
Υποτίθεται ότι η χθεσινή μέρα ήταν αφιερωμένη στις σχεδιαζόμενες φορολογικές εξελίξεις. Συσκέψεις πραγματοποιήθηκαν, υπουργικές δηλώσεις έγιναν, κομματικές τοποθετήσεις ακολούθησαν, αλλά για την ταμπακέρα δεν...
ειπώθηκε λέξη. Ή μήπως έπιασε πουθενά το αυτί σας το παραμικρό περί φοροδιαφυγής ή περί φοροφυγάδων;
Ο Βενιζέλος κάπως πήγε να το θίξει το θέμα, αλλά παραήταν διακριτικός στην προσέγγισή του. Κι εκείνο το "να ξαναγνωριστούμε" τι το ήθελε; Ως γνωστόν, για εμάς τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους το πρόβλημα δεν είναι να "ξαναγνωριστούμε", αλλά ότι φορολογικά έχουμε "παραγνωριστεί". Αλλά και για τους άλλους, τους φοροδιαφεύγοντες, το πρόβλημα δεν είναι να "ξαναγνωριστεί" το κράτος μαζί τους, αλλά απλώς να "γνωριστεί", γιατί μέχρι τώρα του είναι ονομαστικά άγνωστοι. Δεν λέω να γίνουν "κολλητάρια", αλλά κάποια επαφή πρέπει κάποτε να την αποκτήσουν.
Οπως κάποτε θα πρέπει ν' αποκτήσουν κάποια επαφή με την πραγματικότητα και τα κόμματα της παραδοσιακής Αριστεράς. Εχει καταντήσει πια γελοίο να υποδύονται τους προστάτες των εργαζομένων, ενώ στην πραγματικότητα ή δεν τολμούν να ψελλίσουν λέξη εναντίον των επαγγελματικών ομάδων όπου ανθεί η φοροδιαφυγή ή φροντίζουν να στριμώχνουν στο ίδιο τσουβάλι τα μόνιμα θύματα της φορολογικής ασυδοσίας (μισθωτούς) με τους κυρίως υπεύθυνους για τη φοροδιαφυγή (αυτοαπασχολούμενους).
Χθες, για παράδειγμα, μόνον η Δημοκρατική Αριστερά αναφέρθηκε στην ανάγκη για μια αποφασιστική πολιτική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής και της εισφοροδιαφυγής. Οι άλλοι αριστεροί πολιτικοί χώροι υπεδείκνυαν έμμεσα, αλλά σαφέστατα, στους ελεύθερους επαγγελματίες να φυλαχτούν από την παγίδα των αντικειμενικών κριτηρίων - ή, σε απλά ελληνικά, να υπεραμυνθούν της φοροδιαφυγής στην οποία συστηματικά, επί χρόνια και ομαδικά επιδίδονται.
Οπως αντιλαμβάνεστε, τα έχω πάρει με την ιστορία της φοροδιαφυγής και δεν το βλέπω να ξεκολλάω εύκολα. Ιδιαίτερα όσο διαπιστώνω ότι ο πολιτικός κόσμος δεν την αντιμετωπίζει με την αυστηρότητα και τη σκληρότητα που πρέπει. Γιατί, για να μην μπερδευόμαστε, δεν μιλάμε για φορολογουμένους που δεν είναι σε θέση ν' αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά για εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια πολίτες που ενσυνείδητα μας κλέβουν. Και που ενώ οι ξένοι μάς υποδεικνύουν να δράσουμε, εμείς δεν εννοούμε να τους αντιμετωπίσουμε σαν κοινούς απατεώνες. Οπως και είναι, άλλωστε.

ΕΘΝΟΣ - ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΠΑΡΤΖΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΡΑΧΤΗΣ http://kraxtis-gr.blogspot.com/