«Έξω πάμε καλά» από σεβασμό



Τρίτη 06 Δεκεμβρίου 2011 Πολιτικό Σχόλιο
Καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές του κόμματος του, ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας Φρανκ..
Βάλτερ Σταϊνμάγερ, έδωσε με ηχηρό τρόπο, ενώπιον της Μπούντεσταγκ την απάντηση του σε όσους πιπιλίζουν τα περί «θυσίας» των Γερμανών φορολογουμένων για να σωθεί η Ελλάδα και οι άλλες δοκιμαζόμενες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. «Δεν σώζουμε την Ελλάδα, αλλά τις τράπεζες μας, το ευρώ και την οικονομία μας», είπε και αυτός, επαναλαμβάνοντας τα όσα είχε πει παλαιότερα ο Χέλμουτ Σμιτ και πολλοί άλλοι.
Την ίδια ώρα ο αιώνιος έφηβος της γερμανικής πολιτικής ζωής, ο Χέλμουτ Σμιτ κάλεσε την Ανγκελα Μέρκελ να σέβεται τους Έλληνες αντί να του λοιδορεί και να τους υβρίζει. Κάτι που με περισσότερο διπλωματικό τακτ έκανε και ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, αναγνωρίζοντας, την περασμένη εβδομάδα, ότι οι Έλληνες έχουν υποβληθεί σε διπλάσιες θυσίες από οποιονδήποτε άλλο λαό της Ευρώπης.
Για να χρησιμοποιήσω μια ιστορική φράση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή «έξω πάμε καλά» από σεβασμό στις θυσίες μας. Εδώ, στον τόπο μας, κάποιοι επιμένουν να μη σέβονται αυτές τις θυσίες. Και αντί να αναζητήσουν άλλους τρόπους αντιμετώπισης της κρίσης, επιμένουν να σκέφτονται τεχνάσματα για το πως θα μειώσουν ακόμη περισσότερο τα χαμηλά εισοδήματα των μισθωτών και των συνταξιούχων.
Τελευταίως μάλιστα μας δουλεύουν ψιλό γαζί με τις θεαματικές συλλήψεις διαφόρων «επωνύμων», που μετά το αυτόφωρο, γυρίζουν στις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις τους και τις πολυτελείς επαύλεις τους και «έχει ο θεός για το αύριο». Φάτε θέαμα.
Αν ήθελαν έκτος του θεάματος να μπουν και στην ουσία των υποθέσεων, για κάθε έναν από αυτούς τους πολύφερνους θα έπρεπε να κάνουν παράλληλη έρευνα, για να διαπιστωθεί αν έχουν δίκιο οι απλοί άνθρωποι που υποπτεύονται ότι βούλιαξαν μεν τις επιχειρήσεις τους, αλλά φρόντισαν με επιμέλεια για τις προσωπικές τους περιουσίες.
Το πρώτο πράγμα δηλαδή που έπρεπε να κάνουν, πριν ακόμη προσχωρήσουν στη σύλληψη κάποιου τέτοιου «επώνυμου», ήταν να υποβάλλουν ονομαστικό αίτημα για να διαπιστωθεί αν έχουν βγάλει τεράστια ποσά σε τράπεζες της Ελβετίας, του Λιχτενστάιν και άλλων φορολογικών παραδείσων.
Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα πάει τελικώς, αν πάει κάποιος από αυτούς, φυλακή. Αλλά από ποιον θα πάρουν επιτέλους πίσω το λεηλατημένο χρήμα.

Γράφει ο Γ.Π. Μασσαβέτας - www.massavetas.gr